Ramzes - Zakodowana Dusza

Nieprzystosowana popłoka, żeby żyć tu na ziemi
Pierś, góra, dół, jakimś cudem oddycha wciąż
Zakodowana dusza rozkwita w nadziei
Nasycona tlenem w małym obiegu z krwią
Zamulione oczy, znajome głosy
Powietrza, zapach jest tutaj ostry
Jednym spojrzeniem, uzależnie, że jak narkotyk
Nieśmiały uśmiew, jestem wzruszony